အမေ့ခံအတိတ်
အမေ့ခံအတိတ်
ဆာဂျိုးဆက်အော်ဂက်စတက် မောင်ကြီး
event_note ခေတ်ကာလများပြပုံ

၁၈၇၁ - ၁၉၅၅

ဆာဂျိုးဆက်အော်ဂက်စတက် မောင်ကြီး

Read in English

၁၉ ၃၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဘုရင်ခံ အားလ်ဟေးလီဖက်စ် (Viceroy the Earl of Halifax)က ဆာဂျိုးဆက်အော်ဂက်စတက် မောင်ကြီးအား မြန်မာပြည်(ခေတ္တ)ဘုရင်ခံ အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်သည်။ ဗြိတိသျှ မြန်မာပြည်ဘုရင်ခံအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသော မြန်မာလူမျိုး ဖြစ်သည်။ မော်လမြိုင်ဇာတိဖြစ်ပြီး မွန်တိုင်းရင်းသားဖြစ်သည်ဟု ယူဆပါသည်။ ၁၉ ၃၀-၃၁ ခုနှစ်အတွင်း မြန်မာပြည်ဘုရင်ခံ ဆာချားလ်အင်းနစ် (Sir Charles Innes) ကျန်းမာရေးအခြေအနေကြောင့် ခွင့်ယူကာ ယူကေသို့ပြန်သွားရာ ထိုလများအတွင်း ဆာဂျေအေမောင်ကြီး ခေတ္တဘုရင်ခံဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် ဆရာစံဦးဆောင်သော တောင်သူလယ်သမား ပုန်ကန်မှုကာလ(၁၉ ၃၀- ၃၂)အတွင်း ဘုရင်ခံအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ရသည်။ ဆာဂျေအေမောင်ကြီး (၁၈၇၁ - ၁၉ ၅၅)သည် အောက်စဖို့ဒ်တက္ကသိုလ်ကျောင်းဆင်း ဝတ်လုံတော်ရ ရှေ့နေ့တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ၁၉ ၂၀ ပြည့်နှစ်နှင့် ၁၉ ၃၀ ပြည့်နှစ်များအတွင်း အထင်ကရ နိုင်ငံရေးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဝန်ကြီးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဒိုင်အာခီအစိုးရအဖွဲ့ဝင် ဝန်ကြီးတစ်ယောက်၊ တရားရုံးချုပ် တရားသူကြီး၊ ရှေးရိုးစွဲ အင်ဒီပင်းဒင့်ပါတီ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ အင်ဒီပင်းဒင့်ပါတီကို ရွှေတောင်ကြားပါတီဟုလည်း လူသိများသည်။ ပါတီခေါင်းဆောင်းများအားလုံး ရွှေတောင်ကြားတွင် နေထိုင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထိုပါတီသည် ၁၉၂၂၊ ၁၉၂၅၊ ၁၉၂၈၊ ၁၉၃၂၊ ၁၉၃၆ ခုနှစ်များတွင် ရွေးကောက်ပွဲဝင်ပြိုင်ခဲ့သည်။ (ဒိုင်အာခီအစိုးရအဖွဲ့ဝင် ဝန်ကြီးအဖြစ် ရရှိသည့် သူ၏လစာမှာ ငါးထောင်ကျပ် ဖြစ်သည်။ အလွန်ကြီးမားသော ကိန်းဂဏန်းဟု လူအများက မှတ်ယူကြ၍ ၅ထောင်စား ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုခေတ် ငွေကျပ် ငါးထောင်မှာ အမေရိကန်ဒေါ်လာ လေးထောင်နှင့် ညီမျှသည်။ တစ်နေ့လုပ်အားခမှာ တစ်ကျပ်သာ ရှိခဲ့သည့်အချိန်က ဖြစ်သည်။) ၁၉ ၃၀ ပြည့်နှစ်အစောပိုင်းကာလများတွင် ရွှေတောင်ကြားပါတီမှာ ဗြိတိသျှဘက်တော်သား ဖြစ်ပြီး အိန္ဒိယမှ မြန်မာပြည်ခွဲထွက်ရေးအတွက် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဦးဘဖေ၊ ဦးချစ်လှိုင်စသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဦးဆောင်သည့် အမျိုးသားရေးပါတီများကဲ့သို့ လူထုထောက်ခံမှု မရရှိသော နိုင်ငံရေးပါတီဖြစ်ပေသည်။

ဗြိတိသျှ မြန်မာ (၁၈၂၆ - ၁၉၄၂) မှ နောက်ထပ် အကြောင်းအရာများ ဆက်လက်လေ့လာရန်

ခေါင်းစဉ်များ အားလုံးကြည့်ရန်